Onderzoek naar Parkinson is op een cruciale keerpunt, maar er zijn nog steeds uitdagingen zoals financiële obstakels en verouderde klinische proeven. Dat zegt een expert op dit gebied. ‘We weten veel meer over wat Parkinson veroorzaakt, dus er zijn veel nieuwe behandelingen in ontwikkeling,’ zegt David Dexter, hoofd van onderzoek bij Parkinson’s UK. Er zijn nu betere modellen, zoals patiënt-geïnduceerde pluripotente stamcellen (iPSCs), die kunnen helpen bij het testen van nieuwe therapieën. Dit is goed nieuws voor de 10 miljoen mensen wereldwijd die lijden aan Parkinson, want de huidige behandeling is nog steeds gebaseerd op levodopa, een medicijn dat al meer dan vijftig jaar wordt gebruikt. Er zijn nog geen geneesmiddelen goedgekeurd die de ziekte zelf kunnen behandelen. Om voortgang te boeken, is financiële steun cruciaal. Parkinson’s UK heeft daarom het Virtual Biotech-schema opgericht om beloftevolle projecten te financieren. Ze kijken niet specifiek naar een bepaald doelwit, maar naar waar de beste wetenschap is. Ze financieren projecten in verschillende landen, waaronder het VK, Australië, Finland en de VS. Parkinson’s UK kijkt ook naar nieuwe technologieën zoals antisense oligonucleotide (ASO), antilichaamtherapieën en gen-silencing benaderingen. Een uitdaging is dat Parkinson’s zeer heterogeen is, wat betekent dat er verschillende subtypes kunnen zijn. Het is ook belangrijk om niet-motorische symptomen zoals angst, depressie, slapeloosheid en cognitieve achteruitgang te behandelen. Dexter denkt niet dat er één wondermiddel zal komen, maar dat een combinatie van medicijnen het beste resultaat zal geven. ‘Het is de juiste tijd voor Parkinson, want we hebben nu tests die kunnen voorspellen of iemand Parkinson zal krijgen in de komende 10 tot 15 jaar. Hoe eerder we medicijnen kunnen geven, hoe beter,’ zegt Dexter. Een ander probleem is dat de ziekte sterk kan variëren van dag tot dag bij een patiënt, wat de gegevens uit klinische proeven kan beïnvloeden. Dexter zegt dat klinische proeven moeten overschakelen van subjectieve klinische beoordelingen naar digitale, bloed- en beeldgebaseerde biomarkeren. Dit zou ook helpen om lange en dure proeven te verkorten tot korte, gerichte studies. Parkinson’s UK geeft ook subsidies voor dit soort oplossingen.
